Joost van der Valk (1976) studeerde filosofie, Latijns-Amerikastudies en culturele antropologie, met een graad in etnografisch filmmaken. Daarnaast volgde hij een opleiding aan de National Film and Television Academy in Engeland. Zijn afstudeerfilm over een jonge stierenvechter, Hacer la Luna, werd aangekocht door Channel 4. Hij maakte onder meer Haagse Sjonnievoor de IKON en met Mags Gavan Crips: Strapped ’n Strong voor BNN en Dispatches: Saving Africa’s Witch Children voor Channel 4. De laatste film kreeg een Emmy Award voor Best Current Affairs. Mags Gavan studeerde documentaire aan Cardiff University. Zij werkte daarna dertien jaar bij de BBC, waar ze meer dan dertig producties maakte, waaronder Diary of a delinquent, een BBC1-documentaire waarvoor tien jaar gefilmd is. In 2007 bundelde zij haar krachten met Joost van der Valk in Red Rebel Films.
Waarom dit verhaal?
In de eerste minuut krijgt een Satudarah-lid klappen en moet hij zijn clubjack inleveren. Daarmee wordt meteen duidelijk hoe zeldzaam dichtbij de makers komen. Het lukt Joost van der Valk en Mags Gavan om van binnenuit de gesloten subcultuur van de motorbende te observeren. Op unieke en verhalende wijze tonen zij wat er achter de nieuwskoppen schuil gaat en hoe het bij Satudarah behalve om geweld en criminaliteit vooral om codes en rituelen draait. De kracht van de documentaire zit deels in de tijd die de makers hebben genomen. Tijd om het vertrouwen van de clubleden te winnen, maar ook om ze over langere periode te kunnen volgen. Zo is te zien hoe de nieuwe clubleiding het territorium probeert uit te breiden, met als hoogtepunt een vergadering in Duitsland tussen Satudarah en de rivaliserende motorclub. De jury was het er snel over eens dat deze documentaire tot de beste verhalende journalistiek van 2015 behoort.
Toelichting van de makers
Satudarah is omstreden en berucht. De leden van de motorclub halen regelmatig het nieuws vanwege drugshandel of mishandeling. Maar toen documentairemakers Joost van der Valk en Mags Gavan voor het eerst het clubhuis binnenliepen, was de landelijke bekendheid nog niet zo groot. ‘Ik had nog nooit van Satudarah gehoord’, zegt Van der Valk. Toch zag hij het, onder andere vanwege de rituelen en codes, als de ideale plek om met de camera een gesloten subcultuur in beeld te brengen. Een vorm van ‘participerende observatie’ die aansluit bij zijn eerdere werk over gesloten gemeenschappen, zoals Crips: Strapped ’n Strong over een Surinaamse en Antilliaanse bende in Den Haag.